Verhaal

Een aantal jaar geleden ben ik begonnen met een ommezwaai in mijn leven, die is uitgelopen tot een ware transformatie. Ik was op dat moment bijna afgestudeerd aan de HBO-opleiding Communicatiemanagement aan de Hogeschool van Amsterdam en klaar om door te studeren. Echter, liepen de dingen heel anders dan gepland. Ik kwam mezelf keihard tegen. Mijn perfectionisme en faalangst vloerden me nog voor het einde van mijn studie. Enorm veel stress en blokkades (zowel geestelijk als lichamelijk) waren het resultaat. Iedere keer had ik het gevoel dat ik écht niet verder kon. Ik was op. Moe. Bang. Overprikkeld. Uiteindelijk ben ik met vlag en wimpel afgestudeerd en lag de wereld weer open. Tot dan toe wilde ik enorm graag door naar de Vrije Universiteit in Amsterdam om daar een master te gaan doen. Ik wilde namelijk op strategisch level advies geven over identiteitsontwikkeling als onderdeel van het bedrijfsmodel van bedrijven. En dan niet advies geven aan een communicatieafdeling maar aan het MT. Enfin, ik zou na een – waarschijnlijk superstressvolle en moeilijke – master in een baan terecht komen waar ik dagelijks druk zou ervaren, zowel van buiten als van binnenuit. Toen dacht ik bij mezelf of dat nu wel zo’n verstandig en gezond idee was voor mij als onzekere stresskip (en die daar tot dan toe nog niet echt mee had leren omgaan). Het antwoord bleek met pijn in mijn hart nee. Een droom in duigen. Maar: ik ging écht nog niet werken (ik was pas 21 jaar en niet klaar ‘niet meer te leren’). En daar kwam massage weer om de hoek kijken.

‘Weer’ omdat massage mijn hele leven al als een soort van rode draad iedere keer weer aan de oppervlakte kwam. Toen ik heel klein was masseerde mijn moeder me al. In de woonkamer op een kleed en kussens, met kaarsjes, pianomuziek van Mike Rowland en soms wierook. Ik denk dat mijn passie en liefde voor massage hier zijn oorsprong heeft. Op de basisschool was ik degene die iedereen in moest smeren met zonnebrandolie omdat ik van het insmeren een ware massage maakte. Kennis of techniek? Nul. Maar fantastisch vond ik het en de mensen die ik aanraakte vonden het lekker. Blijkbaar had ik er gevoel voor. Daarna heb ik in mijn tienerjaren een aantal keer op het punt gestaan de stoute schoenen aan te trekken om te vragen of ik in Nijkerk, waar ik woonde, mocht stagelopen of werken bij een ‘echte’ masseur. Helaas durfde ik het toen niet. En waar het plan om een eigen praktijk op te zetten er in die jaren wel was, heb ik die gedachte snel om zeep geholpen – zo heerlijk rigoureus je als puber kan zijn – toen ik nadacht over het ondernemersstuk erachter en over dat je ook ‘vieze ruggen zou moeten masseren’. Ik glimlach nog als ik er aan denk hoe ik toen dacht. Daarnaast vond ik Economie en Management & Organisatie erg leuk en dus wilde ik mijn intellectueel vermogen wel gebruiken daarin door te leren.

Maar nu zat massage tóch weer in mijn hoofd. Ik woonde, na mijn studententijd in Utrecht, ondertussen in Amersfoort en werkte bij een hypothecaire dienstverlener in Vathorst als administratief medewerker. In de communicatiebranche had ik tot nu toe geen succes om een baan te vinden, aangezien er met mij duizenden anderen waren met hetzelfde papier en een enorme krapte op de arbeidsmarkt. En hoe langer ik niet met communicatie bezig was, hoe meer ik er zelf van overtuigd raakte dat ik ‘het niet (meer) kon’. Zo verloor een communicatiefunctie steeds iets verder zijn glans. Maar wat wilde ik dan wel? Mijn hele leven achter een bureau hypotheekmutaties doorvoeren werd hem in ieder geval niet. Massage popte toen weer in mijn gedachten op.

Vanaf die allereerste gedachte voelde het al zó goed. Ik wist dat dit het was. Ik zocht uit welke opties er waren en wat de prijs/kwaliteit van de verschillende opleidingen waren. Ik kwam uit bij Holos Academie voor Massagetherapie: een zeer gewaardeerde school met een HBO-opleiding tot masseur of massagetherapeut, met een eigen Holos-netwerk en de kans om na vier jaar, als massagetherapeut, vergoed te worden vanuit de aanvullende verzekering. Ik ploos de website uit en las het visie document dat ik vond. Ik was gelijk om. Ik heb niet eens een open dag bijgewoond of een introductiecursus gedaan. Nee: dit was hem. Met twinkelingen in mijn ogen schreef ik me in. Die keuze heeft mijn leven veranderd en ik durf oprecht te zeggen dat het de beste keuze is die ik ooit maakte.

Ondertussen zijn we anderhalf jaar verder, heb ik mijn diploma tot holistisch masseur in de pocket, en heb ik mijn eigen massagepraktijk. Eén dag in de week ga ik naar school voor de opleiding tot holistisch massagetherapeut. Ik wil namelijk niet alleen iemand iets laten voelen, maar ook dat wat naar boven komt kunnen begeleiden. Dus iets met die ervaring doen.

Iedere sessie weer ben ik verwonderd over de kracht van aanraking, liefdevolle aandacht en het contact dat ontstaat door deze aanraking. En zó dankbaar ben ik dat ik aanwezig mag zijn bij de processen die tijdens de sessies ontstaan of aan de oppervlakte komen, en dat mijn handen daarvan het instrument zijn.

Namasté.